André Gide
(1869–1951)

André Gide fæddist árið 1869, sonur ríkra kalvínista.  Faðir hans var frá Suður-Frakklandi en móðirin frá Normandí.  Tveir ólíkir pólar og strax þar er að finna rótleysið.  Jákvætt að mati Gide, því rætur afmarka og klafbinda einstaklinginn.  Við erum ekki langt frá þemanu um bastarðinn, sem Lafcadio í Kjöllurum Vatíkansins er á vissan hátt boðberi fyrir. 

Eftir námsárin hélt André Gide til Norður-Afríku, nánar tiltekið til Alsír, sem þá var frönsk nýlenda.  Kominn svo órafjarri uppeldi púrítanskrar móður sinnar uppgötvar hann í vinjum Sahara áður óþekktar nautnir og samkynhneigðina. 

Í Afríku hitti Gide Oscar Wilde, sem þar var á ferðalagi ásamt Lord Douglas.  Þar með voru örlög ráðin og holdlaust hjónaband André Gide og frænku hans, sem var tilraun til að lifa hefðbundnu lífi, fær þar engu um breytt.

Gide var 44 ára gamall þegar Kjallarar Vatíkansins komu út.   Það var í fyrsta skipti sem hann fjármagnaði ekki sjálfur útgáfu á verki sínu.  Þrátt fyrir þá staðreynd að verk Gide væru útgefin í mjög fáum eintökum naut hann mikillar athygli.  Hann var svartur sauður frönsku borgarastéttarinnar.  Það var fjarri honum að sækjast eftir virðingu samfélagsins og að auki bætti hann gráu ofan á svart sem virkur hommi og brennandi andstæðingur nýlendustefnunnar.

Á árum seinni heimstyrjaldarinnar fór Gide í sjálfskipaða útlegð, fyrst til Túnis og síðan til Alsír.  Árið 1947 hlaut hann bókmenntaverðlaun Nóbels og fjórum árum síðar er hann allur - árið 1951.