Jón á Bægisá kemur nú út í tólfta sinn og er heftið að þessu sinni mjög fjölbreytt. Uppistaðan að greinum þess koma af málþingi um þýðingar sem haldið var í Gerðubergi í janúar sl. undir yfirskriftinni frá Kölska til kynlífs og fluttu þar Ástráður Eysteinsson, Berglind Guðmundsdóttir, Ingibjörg Haraldsdóttir og Kendra Jean Willson fyrirlestra í tengslum við ritþing Gerðubergs um Ingibjörgu Haraldsdóttur sem haldið var undir yfirskriftinni Sólin hefur ekki enn sungið sitt síðasta. Málþingið var vel sótt og fluttu þau afar athyglisverða fyrirlestra sem útvarpað var síðar um veturinn. Þeir birtast hér á prentuðu formi með einni undantekningu, en Ástráður Eysteinsson lét okkur hafa aðra grein í staðinn fyrir sinn sem birtist á öðrum vettvangi.

Grein Ástráðs fjallar um afar forvitnilegt efni fyrir þýðendur og bókmenntafræðinga, en það er staða þýðingar Magnúsar Ásgeirssonar á skáldsögunni Aðventu eftir Gunnar Gunnarsson eftir að höfundurinn þýddi verkið sjálfur og nýtti sér þýðingu Magnúsar óspart við það.

Ingibjörg fjallar um ljóðaþýðingar sínar í grein sem hún kallar „Að þýða upphátt", Berglind rýnir í tvær þýðingar á Elskhuga lafði Chatterley og sýnir hvernig þær endurspegla tíðaranda svo ekki sé meira sagt og Kendra fer yfir íslenskar bragreglur og ljóðaþýðingar í ljósi ýmissa skoðanaskipta sem um þau mál hafa verið.

Kvæðaþýðingar eru einnig viðfangsefni greinar eftir Eystein Þorvaldsson, en þar skoðar hann ljóðaþýðingar Vestur-Íslendinga og einnig eru birtar í heftinu þýðingar á ljóðum og sögum að venju, bæði eftir klassíska höfunda á borð við Lorca í þýðingu Baldurs Óskarssonar, en hann þýddi einnig stutta sögu eða ævintýri frá Dóminíska lýðveldinu. Ljóð Pauls Muldoons frá Norður-Írlandi hafa ekki oft verið þýdd áður, en hér eru tvö í þýðingu Kára Páls Óskarssonar og svo fáum við einnig þýðingu Níels Rúnars Gíslasonar á sérstæðum texta eftir Búlgakov. Loks er einnig þýðing eftir Franz Gíslason heitinn á ljóði eftir Alexander Blok svo ekki vantar Rússana í Jón að þessu sinni.

Hér má líka lesa merkilega grein frá 1803 eftir Halldór Jakobsson, sýslumann, en hann á kannski heiðurinn af því að hafa gefið út fyrsta ritið helgað þýðingum á íslensku það herrans ár. Bæklingur hans nefnist Athugavert við útleggingar og er prentaður í Leirárgörðum á kostnað höfundar. Katelin Parsons, meistaranemi í þýðingafræði ritaði upp þennan bækling við rannsóknir sínar í hirslum Þjóðarbókhlöðunnar og gerir hún einnig stuttlega grein fyrir þessari athyglisverðu ritgerð Halldórs Jakobssonar.