Thor eftir
William D. Valgardson
Thor, söguhetjan í þessari bók, er af íslensku bergi brotinn. Hann er í heimsókn hjá afa og ömmu við Winnipeg-vatn og á von á skemmtilegri helgi fyrir framan sjónvarpið. En afi er fiskimaður og þegar aðstoðarmaður hans veikist vill amma að Thor fari með honum að vitja um netin. Thor á í baráttu við sjálfan sig því hann hefur hlakkað til að sjá Leðurblökumanninn og fleiri sjónvarpsstjörnur sem eru fastur punktur í lífi borgarbarnsins. Samt fer hann af stað út í ískaldan morguninn með afa enda ýtir amma mjög á að hann geri gagn. Þessi saga er einstaklega vel samin, spennandi, falleg og bæði vekjandi og fræðandi. Það er mjög fróðlegt fyrir íslensk börn að kynnast veiðiaðferðum í gegnum djúpan ís í meiri kulda en þekkist á Íslandinu sjálfu. Afi fræðir Thor um hættur vatnsins og bendir honum á sérkenni þess, t.d. hvernig eigi að rata á rennisléttu vatninu þar sem engin kennileiti sjást. Thor lendir í miklum ævintýrum í ferðinni með afa. Hann fær sína manndómsraun og fær að sjá hvað glannaskapur og virðingarleysi fyrir náttúrunni getur haft afdrifaríkar afleiðingar. Þýðingin er nokkuð góð en samt má finna þýðingarbragð sums staðar, t.d. kann ég betur við að segja að menn skjálfi af hræðslu fremur en "titri", (sbr. s. 34), orðið "koldökkur" (s. 34) um lit á vatni hef eg ekki áður séð. Það er ekki íslenskulegt að segja "Þú ert nú alltaf að gantast," (s.38) eða "snjóinn dreif upp að öklunum á Thor (s. 15). Myndirnar í bókinni gefa henni mjög mikið gildi. Sérstaklega er fróðlegt að sjá ísborinn og ísfetann sem notaður er til að koma taug á milli tveggja opa í ísnum. Myndirnar eru hlýjar og skýrar, fegra ekki en lýsa og bæta við textann. Saman mynda texti og myndir heild sem skapa frásögn sem er í senn heillandi, tilgerðarlaus, fróðleg og full af mannlegri hlýju. Sigrún Klara Hannesdóttir |